Çocuk Psikolojisi Hakkında 8 Çarpıcı ve Bilimsel Gerçek

UNICEF’in yayınladığı Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’nin birinci hususuna nazaran her insan, 18 yaşına kadar çocuk sayılıyor. Ayrıyeten çocukluk, fark edilmese de herkes için uzun ve kuvvetli bir süreç, zira çocuk psikolojisi tıpkı yetişkin birey psikolojisi kadarhatta daha derin noktalardan oluşuyor. Şayet ebeveynler, öğretmenler, çocuğun etrafındaki beşerler çocuk psikolojisi konusunda kâfi bilgiye sahip değilse, yaşanan ufak olaylar ileride büyük meselelerin kapısını aralayabiliyor.

Günümüzde beşerler çocuk psikolojisi konusunda daha bilgili diyemesek de en azından öğrenmeye açık durumdalar. Bir insanın hayatının en değerli devri olan çocukluğu, hepimiz yaşasak da ilerleyen yaşlarımızda; bu periyodu unuttuğumuz çocukları anlamakta zorluk çekiyoruz. Bu nedenle uzman pedagog ve psikologların tavsiyelerine kulak vermekte ve çocuk psikolojisi hakkındaki bilimsel gerçekleri aklımızda tutmakta fayda var.

Çocuk psikolojisi hakkında bilimsel gerçekler:

  • Tırnak yemek çocuklarda gerginlik işaretidir.
  • İştahsızlığı çocuğunuza güvenerek aşabilirsiniz.
  • Çocuk beyni ile yetişkin beyni tıpkı yapıdadır.
  • Alt ıslatmanın nedeni gerilim ve korku olabilir.
  • Çocuklarda ayrılık derdi olağan bir durumdur.
  • Tahsil, toplumsal aracılarla gerçekleşir.
  • Kardeş kıskançlığının altında itimat sorunu yatıyor olabilir.
  • Çocuklar sıkı eğitim ile değil, özgürlükle gelişirler.

Tırnak yemek çocuklarda gerginlik işaretidir:

Tıpkı yetişkin bireylerde olduğu üzere çocuklarda da tırnak yeme alışkanlığının altında hissedilen gerginlik duygusu yatmaktadır. Doç. Dr. Saniye Bencik Kangal’a nazaran, bu türlü bir durumda çocuğu gerginlik ile uğraşı için yüreklendirmek ve ona karşı sabır olmak gerekiyor.

Kangal’a nazaran, gergin olduğu için tırnak yiyen çocuk ile irtibata geçilmeli ve kelam konusu gerginliğin nedenleri öğrenilmelidir. Eğer yapılabiliyorsa gerginliğin nedenleri ortadan kaldırılmalı ya da en azından çocuğun bu nedenlere alışması ve kendini gergin hissetmemesi sağlanmalıdır.

İştahsızlığı çocuğunuza güvenerek aşabilirsiniz:

Çocuklarda iştahsızlık, ebeveynler tarafından sıradan bir sorun olarak görülür ve birden fazla vakit psikoloji ile ilişkilendirilmez. Fakat bu bir sorun değil, bir süreçtir. Bazen çocuklar sadece tek bir besin çeşidini sevme eğilim gösterebilir ya da bir besinden tam manasıyla nefret edebilirler. Çocuğunuzu zorlamak yerine, ona ahenk sağlamanız gerekiyor.

Çocuk gelişimi uzmanı Özgür Bolat’a nazaran, yemek seçme davranışının altında bir endişe yatıyor olabilir. Çocuk bir nedenden dolayı korktuğu objeye benzettiği bir besinden uzak duruyor olabilir. Bu noktada çocuğunuza güvenmeli ve onu hiçbir şeye zorlamadan, kâfi besin aldığından emin olarak süreci birlikte atlatmalısınız. Yararlı besinleri onun seveceği biçimde sunmayı deneyin 🙂

Çocuk beyni ile yetişkin beyni tıpkı yapıdadır:

Psikolojisi bozuk çocuğa nasıl davranmalı sorusuna verilebilecek en kolay karşılık: Kendiniz üzere davranın. Zira çocuklar ile yetişkinler tıpkı beyin ve fikir yapısına sahiptirler. Elbette, yetişkin bir insanın öğrendiklerini ve deneyim ettiklerini bilmezler, lakin beyin yapıları tam manasıyla yetişkin beşerlerle birebirdir.

Tecrübeden mahrum olmalarına karşın çocuklar ile yetişkinler birebir halde düşünme eğilimi gösterirler. Çocuklarda kendileri hakkında düşünme, kendi davranışlarını düzenleme, öbür beşerlerle olan etkileşimlerini düzenleme üzere yetenekler sayesinde kendini yansıtma mahareti de gelişir ve vakit içinde yeni deneyimler edinirler.

Alt ıslatmanın nedeni gerilim ve tasa olabilir:

Alt ıslatma davranışı, çocuklarda 5 yaşına kadar olağan olarak karşılanabilir bir durumdur. Lakin 5 yaş sonrası alt ıslatma, 7-8 yaş erkek çocuğu psikolojisi ve sonrasında olumsuz tesir yaratacaktır. Alt ıslatma fizikî ya da ruhsal bir sorunun göstergesi olabilir. Yatak ıslatan çocukların genel olarak hislerini tabir etmekte zorluk yaşadığı da görülmüştür.

Pedagog Dr. Adem Güneş’e nazaran, 5 yaş sonrası alt ıslatma sorunu yaşayan çocuklara birinci olarak fizikî muayene yapılmalı. Şayet fizikî bir sorun yoksa ruhsal nedenlere odaklanmak gerekiyor. Alt ıslatma durumunda çocuğa kızmamak, utandırmamak, korkutmamak ve kendisini gülerek, ağlayarak, öfkelenerek bir halde söz etmesine müsaade vermek gerekiyor.

Çocuklarda ayrılık telaşı olağan bir durumdur:

2 yaşına kadar çocukların annesine, babasına, ona bakan diğer bir büyüğüne ya da bakıcısına bağlanması ve ondan ayrıldığı vakit ağlaması olağan bir davranıştır. 3-5 yaş erkek çocuğu psikolojisi için de bilhassa anneden ayrılma durumunda ağlama davranışının olağan olduğu biliniyor.

Uzman Klinik Psikolog İpek Gökozan, ayrılık durumunda çocuğun ağlamasına ve hislerini dışa vurmasına müsaade vermek gerektiğini söylüyor. Fakat onun yanında kalacak kişinin bu ağlama durumunda çocuğa takviye olmasının da ehemmiyetini vurguluyor. Geçmiş bir ayrılık travması bu formda dışa vuruluyor olabilir. Çocuk reaksiyon verdiğinde, onu anlayışla karşılaşmak travmanın uygunlaşması açısından da olumlu bir tesir yaratacaktır.

Tahsil, toplumsal aracılarla gerçekleşir:

Çocuklarda tahsil toplumsal aracılarla gerçekleşir. Bir çocuk bildiği her şeyi annesinden, babasından, başka büyüklerinden, bakıcılarından, öğretmenlerinden ve akranlarından öğrenir. Bu noktada toplumsal aracı sayısı ne kadar fazla ise çocuğun tahsil kapasitesi de o kadar gelişir.

Öğrenme ortamları, çocuğun gelişimi açısından kritik ehemmiyete sahiptir. Bu nedenle çocuğun içinde bulunduğu ortamların onu geliştirecek seviyede genel kültür düzeyine sahip olması gerekiyor. Birebir formda, öğrendiklerini tecrübe olarak kazanması için de akranları ile birlikte olabileceği bir toplumsal ortama sahip olması son derece değerlidir.

Kardeş kıskançlığının altında inanç sorunu yatıyor olabilir:

Bilhassa birinci sefer kardeşi olan çocuklarda kıskançlık yaygın görülen bir durumdur. Bunun nedeni; bebek gelene kadar her anını çocuk ile geçiren annenin artık bebekle daha çok ilgilenmek zorunda olması ve çocuk ile artık gereğince ilgilenemiyor, oyun oynayamıyor oluşudur.

Prof. Dr. Haluk Yavuzer’e nazaran bu noktada bilhassa babalara büyük iş düşüyor. Kıskanç çocuk terk edilmiş, inançsız, takviyesiz hissetmesin diye çocukla ilgilenilmeli, bebeğin bakımı sırasında yaşına nazaran çocuktan yardım alınarak ona dışarıda kalmadığı gösterilmelidir. Dengeyi korumak son derece değerlidir.

Çocuklar sıkı eğitim ile değil, özgürlükle gelişirler:

Çocuklar için birinci 4 yaş eğitim açısından epey değerlidir. Lakin bir çocuk, onun için hiç de eğlenceli olmayan sıkı bir eğitim yerine özgür kalarak ve hislerini söz ederek daha verimli bir gelişim süreci yaşayacaktır. Çocukların ne öğrendiğini, öbür çocuklardan geri kalıp kalmadığını devamlı denetim etmek gerçek bir davranış değil.

Pedagog Dr. Adem Güneş’e nazaran, bu çağdaki çocuklar özgürlüğünü doyasıya yaşamak isterler. Duygusal gereksinimleri vardır ve bu gereksinimlerin giderilmesi için ebeveynlerinden yardım isterler. Bu gereksinimler ağlamak, mızıldanmak bile olabilir. Bu noktada çocuğa baskı yapmak yerine ona takviye olmalı ve hislerini bastıran bir birey yerine özgürce hislerini söz eden, özgür bir birey yetiştirmelisiniz.

Çocuğumun psikolojisi bozuk mu testi üzere mevzular yerine çocuk psikoloji altında yatan bilimsel gerçekleri öğrenmek, çocuğunuz için en uygununu yapmanıza yardımcı olacaktır. Tekrar de çocuğun yaşadığı bir sorun büyüyorsa kesinlikle bir uzmana istişareyi unutmamak gerekiyor. Zira çocukluk, geleceği etkileyen bir süreçtir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir